دا ده یار د کلی د کوسو مزے
دا خو د نصیب یوا فیصله وه چي مي اولیده
لاړ به شم خو بیا نه رازم خه تنده ماتووم
مدینه ډیره مي یادیګی خدایا ورمیولي
سنګه شم صبر ده جانان ده کلی
سترګي به هله دي رنړا شی چی کعبه اویني
تا کښي کمي نه رازی کعبي طواف دي کیګی
په خپلو نیکو دعاګانو کښي مو یاد ساتۍ
Post a Comment
your comment will approved and then will show
JAZAKALLAH